*

We moesten door dat bericht over dat met beton volgestorte huis, hieraan denken, omdat afgelopen zomer twee auto’s met beton zouden zijn volgestort; met cement of met beton. Het waren beide SUVs geloof ik – van opzichter/uitvoerders in de bouw en bij het onderhoud, die volgens hun onderlingen te ver gingen met hun corruptie. Ondeugdelijk materiaal laten gebruiken en gebouwen opleveren zonder een ordentelijk afschouwen van de constructies. Gemeenteambtenaren zouden mee hebben gewerkt. Het toezicht in de bouw is inmiddels immers verregaand geprivatiseerd en het wachten is nu op de grote kladderatschen, oftewel een serie clusterfucks. Bij de grote bruggen zien we zich dat nu voltrekken, en dan, ja dan is het politiek paniekvoetbal geblazen.
Volgens R die dit verhaal over volstorten met beton van auto’s en boten en caravans, vertelde te hebben gehoord, vonden de daders het op afstand in de ankers laten gaan van auto’s toch te risicovol, want er zouden kinderen in de auto kunnen zitten, dus kozen ze voor het volgieten met beton. Dat waren althans de verhalen. “Als jullie onze woningen saboteren, saboteren wij jullie auto’s en ander speelgoed. Je komt er niet langer zo maar mee weg.’

• Iets dergelijks heb ik ook gehoord; er zouden ook boten en caravans dit lot hebben ondergaan: volgestort met beton. Ongemakkelijk voor de eigenaars, maar zonder levensgevaar en als ernstige waarschuwing: ‘Wij weten waar jouw huis woont!. ‘ Vito Corleone, die alles van bouwfraude weet, waarschuwt zijn bedrijfsopvolger en zoon Michael: ‘Denk eraan, ze komen altijd via dat wat je dierbaar is.’ In deze context zijn dat: auto’s, boten, caravans en misschien buitenechtelijke relaties.
  De opzichter-uitvoerders vormen het middenkader van het bouwgebeuren, dat ‘de ruggengraat van de organisatie zou moeten zijn, als daar de betonrot invreet, zijn we in de aap gelogeerd; er hoeven maar een paar rotte appels tussen te zitten. In die spilpositie is corruptie plegen erg verleidelijk. Veel toegepast: je laat (gebruikte) meuk bij de bouw gebruiken en dient facturen voor kwaliteits-producten in.’
  Het middenmanagement van een verhuurder (woningbouwcorp.) wéét dat meestal donders goed, maar doet of haar neus bloedt: corruptie als stapelgif.

Een woningbouwcorporatie kan bij ieder wisseling (verhuizing, ‘mutatie’) van bewoner, de huurprijs van het pand verhogen, meen ik. Er zouden onderhoudsbazen zijn die woningen met opzet laten verloederen om de bewoner weg te pesten, is die huurder weg dan wordt het achterstallige onderhoud pas gepleegd en tegelijk gaat de huurprijs omhoog. KASSA!’
Het overnemen op afstand van auto’s schijnt vandaag de dag een fluitje van een cent te zijn.
Als je een supermarktketen kunt platleggen – of de diepvries kunt laten koken – dan kun je ook een voertuig op een verlaten bergweg, ver van de bewoonde wereld in berenland, in de ankers jagen, vanaf een afstand. Bijna iedere auto heeft die voorzieningen standaard ingebouwd gekregen – om diefstal tegen te gaan, maar ‘ieder voordeel hep z’n nadeel.’

• Dit is verre te verkiezen boven het stoppen van glasscherven in potjes met babyvoeding – dat hebben ze ooit gedaan bij Olvarit, als chantagemiddel, is het niet? Dat is pas pervers, obsceen en absoluut gewetenloos!

Dat is zeker pervers, maar de pakkans is ook vele malen groter als je met zo’n potje staat te knutselen in de supermarkt en je weet dat je wordt gefilmd. Olvarit heeft deze berichten vrij snel uit de media en van inernet verwijderd – ‘om mogelijke booswichten niet op het idee te brengen.’ Het was natuurlijk ook een obsceen gebeuren. Daar is het stilleggen van de ICT van een supermarktketen nog kinderspel bij.
Met al die computergestuurde auto’s en andere gimmicks kun je desnoods vanuit de VS het ICT-netwerk van een supermarkt-keten in Frankrijk, België of Nederland plat (láten) leggen. Of van een ziekenhuisketen natuurlijk.

• Of een boot. Of je eigen gasvoorraad onbruikbaar maken door boorputten vol te storten met beton. Laat dat maar aan deze reut politci over! Die verzuipen in de strategische lange-termijn-visie. Maar niet heus natuurlijk.

Inderdaad, daar zeg je wat. Onze gasboorputten volgestort. Dodelijke en desastreuze daadkracht! Kippendrift zul je bedoelen, van kippen-zonder-kop. Niet alleen de opzichter-uitvoerders in de bouw moeten nauwlettend in de gaten worden gehouden, maar ook de vastgoed-beheerders van grote woningbouwcorporaties, zoals: Ymere, Eigen Haard (Amsterdam); Vestia, Woonbron (Rotterdam) en Portaal (Utrecht), om de vijf grootste te noemen.
Hoe vaak gaan die bestuurders op onverwacht bezoek bij hun respectieve en diverse lokale vestigingen? Waar letten ze dan op? De cijfers kunnen ze per dag vanaf het hoofdkantoor verifiëren, maar wonen is veel meer dan omzetcijfers. Wonen, huisvesting, dat is een centraal en vitaal goed! Hoe lang zit bijvoorbeeld een opzichter-uitvoerder op één plek, hoe zien de logboeken van het onderhoud eruit? Hoeveel mutaties hebben er plaatsgevonden en waarom wel op plek A en X en niet op lokaties F en P, terwijl de uizen daar ouder zijn? Waar zit eventueel asbest? Weten de bewoners dat? Bestaat er een gerede kans op vorming van ‘eigen koninkrijkjes’? Dat is allemaal heel eenvoudig na te gaan en een bonafide competente manager van een woningbouwcorporatie doet dat dan ook regelmatig. Eigener beweging, en zonder daar expliciet opdracht toe gekregen te hebben! Zeker wanneer het om een woning-moloch met vele ‘objecten in beheer’ gaat. Dit is inherent aan de beheer- en maatschappelijke zorgtaak.

• Je krijgt er vanzelf een ‘antenne’ voor. Dat is heel leuk werk, weet je dat? Je kunt in een handomdraai zien waar het eventueel mis kan kan gaan. Neem zo’n gigant als de L-flat. Dat is voor een stadsantropoloog/organisatiepsycholoog om te likkebaarden. Alleen al het merk en type auto dat de diverse personeelsleden rijden, geven aanwijzingen die zelden ver naast een een eerste inschatting zitten. Ga je na of ze een boot en een caravan hebben en waar ze op vakantie naartoe gaan, dan weet je bij wijze van spreken ook meteen of ze  vreemdgaan. Dat laatste is uiteraard niet je doel, maar als ‘bijvangst’ zijn zulke details soms zéér verhelderend: social interst topics, want dit soort sappigheden zouden tot aanwijzingen over eventuele verhoogde chantagegevoeligheid kunnen leiden, en er gaat heel veel geld in de bouwwereld om.

Het stompzinnige van tochtwoningen is behalve het ongezonde ongerief voor de bewoner, de verspilling van energie door bovenmatig moeten stoken. Hoeveel bobo-managers en onderhoudbeheerders denken dáár aan?