‘ Weet jij wat democratie is?’
- ‘Neen, jij?’
‘Ik weet het ook niet. Het kan toch nooit dat een keer per vier jaar zo’n biljet aankruisen en inleveren zijn. Toch? Wie dat nog gelooft, die mist dringend enkele vitale en essentiële hersenkwabben.’
- ‘ Mooi gezegd: iets dringend missen. Althans, voor een native speaker van het Nederlands. Ja, ik vind het mooi, zo urgent ook. Urgent iets missen. Die omstandigheid heerst onder de Haagse Kaasstolp endemisch, neen: is er endemisch. Koddig ook, vooral omdat ze daar geen benul van urgentie hebben. Neem die zogenaamde formatie nou; die sleept en sleurt en suddert en sijpelt …..’
‘ Dat komt doordat Yesilgöz de opdracht heeft de zaak zo lang mogelijk te rekken. Dat moet ze van VVD-hopman Rutte, want die wil niet weg uit Den Haag en de NAVO is op sterven na dood. Misschien dat hij Klaus Schwab op kan volgen.’
- ‘Of Joe Biden? Die heeft nóg minder actieve herinneringen dan Rutte. Neen, dat is onmogelijk. Rutte is daar uniek in.’
‘ Zeg, over democratie, ken jij het verhaal van de slaaf van Nozick?’
- ‘ Jazeker, zou die intussen weten wat democratie is?’
‘ Dat hoeft niet, maar ik vind het een mooie parabel. Mijn huisgenote legt die steevast aan haar nieuwe studenten voor, meestal na een eindeloze reeks geitenbreiers-werkgroepen over democratie. Dan laat ze hen het verhaal van Nozicks lezen (in Anarchy H.9) of horen, en vervolgens moeten ze beslissen in welke fase van de parabel volgens hen sprake is van een toestand van democratie. Dit om ze af te leren dogmatisch te denken en voor zoete koek te slikken wat de nomenklatoera als democratie definieert. Er is geen sprake van een evolutie náár democratie toe – zelfs indien Robert Nozick dat zóu denken en propageren, maar het is een fluïde gebeuren (zoals de hersenmassa van Joe Biden, vermoed ik) en op ieder punt in het verhaal kun je Bingo! Democratie! roepen. Vervolgens moet je uitleggen waarom jij die toestand als democratie omschrijft. Het mag ook in koppels van twee. Na een poosje hebben ze het door en dan wordt het meestal hilarisch.’
- ‘ Dat is democratie (intussen) toch ook? Hilarisch. Toine Manders vertelt de parabel in het Nederlands, en wat hij verder te vertellen heeft, is ook best leerzaam. Je kunt bij Manders spelen met Anarchie (betaal géén belasting!) en Staat/Leviathan (sukkel suf mee), en daarna neem je een fles vodka om Utopia te verwezenlijken. Tja, democratie, je kunt er ook best mee lachen. Toch?’
‘ Laten we dat maar doen.’
