Wikileaks en het zwijgen rond de Haagse Covid-mondkapjes

 

Julian Assange: The threat of extradition and politics behind it | The Listening Post   Jul 30, 2022

Kidnap or Kill: The CIA’s plot against WikiLeaks’ Julian Assange | The Listening Post    Oct 2, 2021

The Danger of Ignoring Julian Assange       May 10, 2022

Thomas de Veen, NRC  29 juli 2022  –   www.nrc.nl/nieuws/2022/07/29/data-als-nieuw-journalistiek-gereedschap-om-de-macht-te-controleren-a4137714

*

Philip van Tijn  / Ewmagazine  24 juli 2022

‘ Het ministerie van VWS doet in de kwestie Sywert-deal alles om zand in de juridische machine te gooien. De overheid stelt zo een bedroevend voorbeeld, betoogt Philip van Tijn. Door rechterlijke bevelen te negeren, wordt het beeld versterkt van een onbetrouwbare overheid.

Over de Mondkapjesaffaire hoef ik weinig meer toe te lichten. Een slechterik maakte met twee slechte vriendjes in 2020 misbruik van de blinde coronapaniek die toen heerste. Hij wekte de indruk uit menslievendheid en dankzij relaties een deal te sluiten om mondkapjes uit China te halen. Uiteindelijk blijkt deze overeenkomst 100 miljoen euro te kosten, waarvan naar schatting 28 miljoen voor de drie slechteriken overblijft. Los daarvan blijkt ook de stukprijs van de kapjes nogal hoog. En dit alles omdat de hoofdslechterik goede banden heeft met personen in de Haagse politiek – vooral in zijn eigen partij, het CDA. De toenmalige CDA-minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge had zich hiertoe geleend, zonder er overigens zelf beter van te worden. Omdat de opperslechterik Sywert van Lienden heet – een voormalig wonderkind – gaat dit alles de geschiedenis in als ‘de Sywert-deal’.
Heeft de overheid in de Sywert-deal veel te verbergen? ‘

*

‘  De Volkskrant vraagt sinds mei 2021 om de interne communicatie van ex-minister Martin van Rijn, Hugo de Jonge en topambtenaar Mark Frequin, die destijds betrokken waren bij de omstreden mondkapjesdeal met Van Lienden. Na herhaaldelijk weigeren van VWS oordeelde de rechtbank van Amsterdam dat het departement in moest gaan op het verzoek tot openbaarmaking. Volgens de rechter gaat het om specifieke informatie over een beperkte tijdsperiode. Ook wees de rechter op het ‘journalistiek belang’ van het verzoek.

Geen voorrang voor Sywert

De twee ministers spreken in hun brief niet tegen dat het verzoek goed uit te voeren is, maar ze wilden de afgelopen vijftien maanden geen voorrang geven aan de Sywertdocumenten. ‘Prioritering van een individuele zaak brengt ook mee dat minder capaciteit beschikbaar is voor de afhandeling van andere Woo-verzoeken (Wet open overheid, red.), waarmee andere verzoekers worden benadeeld.’

Het ministerie belooft vanaf nu wel voorrang te geven aan het verzoek, maar zegt nog maanden nodig te hebben voordat de door de Volkskrant opgevraagde chatberichten naar buiten kunnen komen. Het ministerie zegt dat het niet sneller kan, ook al zijn de berichten al eerder verstrekt aan de onderzoekers van Deloitte die in opdracht van VWS een feitenrelaas schrijven over de mondkapjesdeal. Dat rapport zal ergens in september verschijnen.’

*

[T]wo issues on which European states have been least willing to cooperate with Washington, and that US diplomats clearly deem critical to the maintenance of American hegemonic order—trade and the war on terror. These two issues dominate huge numbers of the WikiLeaks cables sent from Europe, and offer a rough roadmap for understanding where points of cooperation, acquiescence, and opposition to US interests lie throughout the region.
Examined through this lens, the textures and complexity of US-European relations in the twenty-first century begin to emerge. So too does a sense of the power and limitations of American imperialism in the Global North.

At the core of US-European relations lies the American alliance with Great Britain. Not surprisingly, the cables reveal deep and intimate ties binding Washington and the United Kingdom. From the Kissinger Cables to the most recent embassy reports published by WikiLeaks, British governments consistently prove willing partners in securing American interests abroad.

During the Cold War, and then again during the war on terror, the cables make clear that, while the United States came to expect London’s friendship and support, American officials did not view the relationship as one between equals.

Indeed, US diplomats are frequently condescending in assessing their counterparts—an attitude sometimes encouraged by Great Britain’s eagerness to please.

Michael Busch, 6. Europe, in: Julian Assange (2015):The WikiLeaks Files. The World According to US Empire  / ISBN 9781781688755   (cursivering en vet toegevoegd)

eISBN-13: 978-1-78168-944-8 (US) /  eISBN-13: 978-1-78168-875-5 (UK)

*

HOW TO READ THE CABLES

Probably the first question for anyone researching a serious topic in the cables is: Where do I start? Experience has shown that the answer is: Don’t start by searching for specific things.

Because of what it is—the archive of a foreign ministry—PlusD is a rich repository of information on countries, major international and domestic figures, political parties, events, policies, processes, trends, and developments. There is a natural temptation to “mine” PlusD: to think of particularly notable topics from the news, then to dig a narrow shaft down through the huge amount of information to find the cables where only that topic is mentioned, treating those cables as an authority on the subject. Much of the early reportage on the cables in the mainstream media was done this way.

First, try to get a good feel for what kind of material you are handling. The cables were not written to provide instant information on a range of discrete topics to a general readership. Instead, they are the means the State Department uses to communicate with itself—the by-product of the daily operation of embassies all over the world. The original way they were read was as updates on preceding documents, in a continuous succession.

Second, the cables are episodic. Each of them is part of a succession of cables over time, reporting how—to the best of the knowledge of the authors— situations are unfolding in the country in question. Without appreciating the dynamic nature of the subject-matter of the cables, and the fact that the authors are often working with incomplete knowledge of that subject-matter, it is easy to miss out on the rich historical insight the documents offer.

Make sure at all times to maintain a critical distance from the documents.

When the New York Times offered an overview of the cables, it remarked that the cables broadly confirmed the dominant view of the US as a benevolent superpower, upholding American values and advocating for human rights abroad. This is unsurprising, if you consider that the New York Times shares the same ideology of US exceptionalism that is compulsory in the State Department.

For example, the concept that US oil corporations are entitled to extract and export the natural resources of Venezuela and Libya would be too brazen a concept for US diplomats to endorse explicitly. Hence, it is reframed in the cables as “resource nationalism,” to make it seem as if it is a bad thing when the government of Venezuela decides that the natural resources of Venezuela should principally benefit Venezuelans. It is only by reading widely that it is possible to understand the full implications of a concept like “resource nationalism,” and how it is involved with US foreign policy, and thereby to be able to read it against the grain.

Julian Assange (2015) The WikiLeaks Files: The World According to US Empire /  ISBN 9781781688755  (de citaten zijn geredigeerd)

 

Penal assassination: The gradual effort to kill Julian Assange  –  By Binoy Kampmark | 1 August 2022, 4:00pm

‘ Just as some banks are deemed too large to fail, Assange is considered too large a target to escape. Let loose again, he might do what he does best: reveal government venalities in war and peace and prove the social contract a gross deception and mockery of our sensibilities. ‘