Politieke legitimiteit kan averij oplopen of schipbreuk lijden

 

 

www.nrc.nl/nieuws/2022/07/22/wachten-in-de-stank-van-poep-en-plas-a4137158

www.nrc.nl/nieuws/2022/07/21/opvangen-van-vluchtelingen-doe-je-als-samenleving-niet-op-afstand-op-zee-a4137084

*

‘ Wat zou ik antwoorden als iemand mij vroeg of ik de overheid vertrouw? Dat is best een moeilijke vraag. Ik vertrouw in het algemeen op de goede intenties van politici, ik denk niet dat ze de boel willen belazeren. Maar ik vertrouw er niet op dat ze altijd de waarheid spreken, dat ze het algemeen belang in alle gevallen boven hun eigenbelang laten gaan, en zelfs als ze dat wel doen, vertrouw ik er niet per se op dat ze competent genoeg zijn om de juiste keuzes te maken.

Hoe je de vraag beantwoordt, hangt er dus maar vanaf aan welk aspect je denkt. En ook wat je vergelijkingsmateriaal is. Zelfs als mijn vertrouwen in de overheid even wat minder is, ben ik blij dat ik in Nederland woon en niet in Rusland, om maar iets te noemen. Als ik die relatieve positie meeweeg, geef ik mijn vertrouwen zeker een voldoende.’

‘ We should trust but verify. Unfortunately, assessments are commonly flawed. Both cynical beliefs (underestimating performance) and credulous faith (over-estimating performance) involve erroneous judgements reflecting cultural biases, poor cognitive skills, and information echo chambers.

These conclusions draw on new evidence from the European Values Survey/World Values Survey conducted among over 650,000 respondents in more than 100 societies over four decades. In Praise of Skepticism warns that an excess of credulous trust poses serious and hitherto unrecognized risks in a world full of seductive demagogues playing on our insecurities, lying swindlers exploiting our greed, and silver-tongued conspiracy theorists manipulating our darkest fears.’

*

NRC  25 juli 2022   Eppo König    ( www.nrc.nl/nieuws/2022/07/25/hoe-het-rijk-de-regie-over-de-inrichting-van-nederland-losliet-a4137373)

‘ Achteraf lijkt het een onlogisch besluit van het kabinet-Rutte I: de opheffing en splitsing in 2010 van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM). Het Rijk liet het beleid voortaan over aan provincies en gemeenten. Wie kregen een grote rol in het ontwikkelen en beheren van natuur? Boeren en burgers.

Het beeld dat Nederland ‘af’ was, is maar een deel van de verklaring voor het loslaten van de regie – en wordt bestreden. „Dat was helemaal niet zo”, zegt Jacqueline Cramer, de een na laatste minister van VROM (PvdA) van 2007 tot 2010. „Ik had volop programma’s lopen. Over de Randstad, of het Deltaprogramma voor waterhuishouding.”

De opheffing van het ministerie van VROM in 2010 volgde uiteindelijk op een andere politieke opschudding: het minderheidskabinet-Rutte I van VVD, CDA met gedoogsteun van de PVV. Ruimtelijke ordening slonk in het regeerakkoord naar zeven regels.

„Thema’s waar VROM sterk in was, waren plotseling uit de gratie”, vertelt Cramer.

„Klimaat, milieu, natuur en cultuur.” „Ze hebben alles over de schutting gegooid en gedacht: nou, we zijn er vanaf”, zegt de bekende stedenbouwkundige Riek Bakker.

„Onbegrijpelijk en pijnlijk”, vindt de toenmalige Rijksbouwmeester Liesbeth van der Pol het nog steeds. „Ons atelier bestond uit veertig mensen. We hebben nog gelobbyd als beesten bij ministers. Er is met VROM veel kennis verloren gegaan om snel, kwalitatief en experimenteel te bouwen.”  ‘

*

‘ Zo onlogisch en onbegrijpelijk is het – achteraf bezien – helemaal niet. Dat komt doordat we inmiddels politiek-savvy zijn geworden. Die splitsing bij VROM was vast gepland.
In 2019 wordt de kans op het optuigen van een correctief referendum begraven (Kajsa Ollongren D66). Dat is negen jaar na de opheffing en splitsing van VROM. Rutte moest namelijk wachten totdat D66 in de regering zat, want die moest het referendum slopen.’

–        ‘Dat zal vermoedelijk de deal zijn geweest met D66: jullie mogen in de regering, maar dan moet je wel het referendum begraven, zodat de VVD zijn handen daar niet vuil aan hoeft te maken. Dus het was niet zo onlogisch, maar uitgekiend en gepland. Denk ik. Dat uitgerekend D66 het referendum sloopte, was voor de neoliberalen uiteraard ook van aanzienlijke propagandistische waarde.’

‘ Het doet mij denken aan de herroeping van Glass Steagall door de Democraat Bill Clinton, in 1999. Daarmee zette Clinton de deur open voor de financiële meltdown in 2008. Naderhand ontkende Clinton bij hoog en bij laag dat hij iets met die afschaffing van GS had te maken.’

–        ‘ Precies. Niet Amerika had Glass Steagall herroepen, maar meneer Bill Clinton. Een van de meest louche Amerikaanse politici.’

‘ Je zou ‘Amerika’ desnoods nog kunnen bezigen bij het afschaffen van gouden standaard in 1933 door FDR. In 1971 sneed Richard Nixon de band tussen dollar en goud compleet af. Was Nixon gelijk aan Amerika? Is Rutte gelijk aan Nederland? Wie is de grotere schurk: Nixon of Clinton?’

–        ‘ Wat denk je van Joe Biden? Hoe het zij: nu zou Joe Biden aan de macht moeten blijven om de deksel op de doofpot van zijn machinaties te houden. Dat is me een moeras van jawelste!  Rutte wil na elf jaar ook nog verder met pluchekleven, hetgeen vanuit “hun” perspectief bezien niet meer dan logisch is. Nederland is namelijk nog niet helemáál en totáál uitverkocht. De boerengrond staat als volgend punt op de neoliberale agenda.’

‘ In ieder geval kunnen “ze” wel degelijk voor de lange termijn plannen. Indien het althans in het in hun eigen belang is. De vraag is natuurlijk of Rutte het allemaal zelf zou hebben bedacht of dat het uit de koker komt van degenen die werkelijk aan de touwtjes trekken en het bekokstoven. Wat maakt het ook uit, op een bepaald moment wordt het een kwestie van het aaneenschakelen van SachlogikPath Dependency. Dan kun je niet meer terug.’

–        ‘ Curieus om je te realiseren dat we Putin in zeker opzicht dankbaar moeten zijn, omdat hij de zaak grondig opschudt en de hele boel op losse schroeven zet. Op z’n minst moeten “ze” met een nieuw narratief komen.’

‘ Hoe “ze” de op stapel staande reservemunt van de BRICS gaan counteren en hoe “ze” Italië denken te blijven redden, dat zal me benieuwen.’