Popcorn-politiek

 

 

‘ Of je bij popcorn bij voorkeur (oude) genever moet drinken, weet ik niet. Ik heb het nooit geprobeerd, maar Tom-Jan Meeus formuleert de kern van wat er nu politiek-maatschappelijk aan de hand is, wat mij aangaat treffend, als hij zegt (ik parafraseer en modificeer) dat we in Nederland steeds meer politiek krijgen, maar steeds minder politiek waar wij iets aan hebben. Kortom: we krijgen een grote tuut met popcorn. De tuut wordt steeds groter en er gaat steeds meer popcorn in. Popcorn is in feite niets anders dan gebakken lucht. Amerikaanse toestanden dus.’

–        ‘ Best een goed beeld, want bij het bakken van popcorn gaat de mais ploffen (to pop). Op een bepaald moment houdt dat ploffen op en heb je popcorn. Al die vele plofjes lijken heftig, maar leiden uiteindelijk tot niet meer dan een hoop gebakken lucht. Trek het beeld door naar de tekening van Ruben Oppenheimer: stormen in een borrelglas. De laatste stormpjes gingen over de borrels van Johan Remkes en de gestalde gelden van Wopke Hoekstra, eigenlijk peanuts, maar het gaat om de ….. vul zelf maar in.’

‘ En toch, en toch, is de richting waarin we bewegen geen goede en dat komt vooral door de premier die al een tijdje meeloopt in het Haagse, waarvan tien jaar als baas van het spul. In die jaren zijn de honden steeds meer op hun baas gaan lijken.
Wat er is gebeurd, is namelijk dat de managers van respectieve politieke partijen zich steeds meer naar Ruttes “bestuursstijl” zijn gaan richten – en hun personeelsleden (de politici) idem dito. Er worden vooral politici aangesteld die Rutte behagen. Dat betaalt zich electoraal namelijk het profijtelijkste uit. Het lijkt het meest lucratieve verdienmodel als het om zetels gaat en het vergroot de kans op eventueel mee-regeren (onder Rutte). Voor een democratie is het de dood in de pot. Noem het met een term uit de psychoanalyse collusie, noem het (constructieve) collaboratie, politiek gezond is anders.
Deze afgelopen maanden hebben laten zien tot welke kolderieke toestanden deze mentaliteit kan leiden en leidt: een kabinet treedt af, rotzooit en regeert een paar maanden demissionair verder en maakt tenslotte – zoals het zich nu laat aanzien – gewoon een doorstart alsof er niets is gebeurd. Dat kàn gewoon. Wij vinden het blijkbaar allemaal in orde! Dat is toch raar?!’

–        ‘ Raar, heel raar, maar. Maar wel op en top Rutte-stijl. Het algehele gevoelen is vooral van berusting: wij kunnen daar toch niets aan doen. Wij hebben een hokje ingekleurd en nu bepalen “zij” wat er gebeurt en hoe “ze” dat gaan doen. Dat schijnt zo te horen in een democratie met een vrije marktwerking en met de euro. “Ze” beslissen ergens in Brussel ook nog eens over ons. Wat daar gebeurt daar hebben we evenmin zicht op, en daar kunnen we evenmin iets aan doen, maar het schijnt allemaal democratisch te worden geregeld.
Niks nieuwe politiek dus, niks macht-en-tegenmacht, niks nieuw sociaal contract. We krijgen opnieuw popcorn en niet veel anders. Als het komende kabinet (dus Rutte IV) de volledige rit uitzit – wat ik sterk betwijfel – zal dat het bizarre karakter van wat er aan de hand is alleen onderstrepen, bevestigen en bestendigen voor de toekomst. Helaas. Dan krijgen we steeds meer popcorn-politiek en dat is geen gezond dieet.
De plannen om onze stembiljetten te veranderen wijzen erop dat de partij-managers de politieke poppetjes zo veel als mogelijk aan het zicht van de burger-kiezer wil onttrekken. De partij zou aan belangrijkheid en dus macht winnen. Natuurlijk wordt het geframed als goed-voor-de-burger-en-de-democratie.’

‘ Het doet mij denken aan de onbereikbaarheid en anonimiteit van organisaties als de NS en KPN of Ziggo, om van de Belastingdienst maar te zwijgen. Straks weet je als burger helemaal niet meer wie, welke politicus,  jou eigenlijk heet te vertegenwoordigen. Misschien springt zo’n pipo of bimbo zelfs tussentijds weg – naar een spannender uitdaging, waar meestal meer valt te verdienen. We hebben dat de afgelopen periode zien gebeuren.
Meeus ruimt een niet al te fraaie plaats voor de PVV in, maar de PVV is op de keper beschouwd niet meer dan het spiegelbeeld van de VVD.  Wilders en Rutte opereren complementair aan elkaar. D66 (met name Kaag) en het CDA waren niet voor niets als de dood voor nieuwe verkiezingen (waar Remkes mee dreigde), want die zouden vooral de VVD en de PVV winst opleveren.
Wilders was niet voor niets de mentor van Rutte toen die bij de VVD kwam. Wilders kun je misschien verbaal “hooliganisme” aanwrijven, terwijl Rutte ons land van binnenuit sloopt en uitholt . Precies dit verwijten veel Duitsers Merkel: ze was bang voor concurrentie en omringde zich daarom met ja-knikkers en ledepoppen. Het drama rond Armin Laschet is een voorbeeld hoe dat uitpakt. Uschi von en Annegret K.K. zitten in dezelfde positie, maar niet zo geprangd als Laschet. Hier kon je op wachten, zeggen veel Duitsers. Merkel zorgde niet voor goede politieke Nachwuchs, en betoonde zich geen zorgzame moeder – een beeld dat ze juist zo graag cultiveert, projecteert en propageert.

Merkel hatte keinen Plan …. “  www.youtube.com/watch?v=ibon3LESCLc

In Nederland doet Rutte pecies hetzelfde. Net als Merkel heeft Rutte geen plan, geen visie. Was Merkel schaffen wollte ...? Keine Ahnung. Geen wonder dat Rutte idolaat is van Merkel. Machtspolitiek is ook zijn ding. Rutte staat geen potentiële concurrenten toe op het politiek toneeel, en bewerkstelligt daar een dubbel nadeel mee:  NU – er zijn geen sterke politici die hem nu tegenspel kunnen bieden; STRAKS, in de toekomst – na Rutte ontstaat er een politiek vacuüm.’

–        ‘ Dat gebeurt er, ja. En het zal des schrijnender uitwerken, omdat onze instituties tijdens het Rutte-regime in verhoogd tempo zijn gecontamineerd, gesloopt, ondermijnd en geërodeerd.
Jammer dan. Vooralsnog zullen we niet veel anders kunnen dan onze ziel in lijdzaamheid bezitten en afwachten hoe het uitpakt, met het volgende kabinet, dat gewoon hetzelfde kabinet is als het vorige, want hoogstwaarschijnlijk wordt Rutte opnieuw de baas van Nederland.’

‘Laten we er nog maar een borrel op drinken! Zonder popcorn. Die kunnen we er desgewenst bij denken.’

 

www.nrc.nl/nieuws/2021/10/09/schimpen-zuigen-opblazen-hoe-de-haagse-debatcultuur-in-verval-raakte-a4061276