Oude heksen en nieuwe bezems en vice versa

 

 

Ruben L. Oppenheimer, artikel Tom-Jan Meeus  –  NRC zaterdag 3 juli 2021

 

‘ Om te beginnen moet je natuurlijk willen weten dat het allemaal is gelogen. Of het nu om “nieuw leiderschap” gaat of om nieuwe bezems die schoon heten te vegen, of om het vuil dat voor de bezem uit gaat, het is allemaal nep-nieuws, make-believe en volksverlakkerij. Dat is de start-positie.’

–        ‘Kortom: nieuwe politiek dus? Daar komt het dan op neer. Toch?’

‘ Zo zou je het ook kunnen samenvatten ja. Dat is weliswaar een open deur, maar als je het kernachtig moet samenvatten, komt het daar zo’n beetje op neer denk ik.’

–        ‘Dat kan ook niet anders, want met een constant en ostentatief liegende premier en een kabinet van draaiers en leugenaars, is het een groot pleonasme of een tautologie, je mag kiezen, want het gaat om een roman in het faction-genre.
We zijn er alleen aan gewend, en dat gebeurt uit lijfsbehoud. In de roman dus. Zeg nou eerlijk, een heks op een bezemsteel, dat is toch een sprookjesfiguur en we weten dat sprookjes niet echt bestaan. Behalve op Wall Street, in de Londense City en op de Zuidas in Amsterdam misschien. O ja, en op de Efteling natuurlijk, zoals de Droomvlucht van Geert Wilders. Komen daar heksen bij te pas?’

‘ Tja, de meeste sprookje zijn oorspronkelijk en van origine gruwelijk (denk maar aan sprookjes van Grimm) die verhalen over akelige dingen, daarom zijn ze verdund en opgeleukt. Anders kun je ze je kinderen niet vertellen. Okay, dan kun je je misschien afvragen waarom “ze” ons toch sprookjes blijven vertellen, en waarom we dat toelaten, maar dat loopt uit op een heilloos discours. Laten we maar zeggen dat het “het nieuwe normaal” is; als werktitel. Rutte-politici of zij die gedwongen met de man samenwerken, en die niet tegen zijn soort sprookjes kunnen die worden ziek – zoals een Halbe Zijlstra, maar ook een Pieter Omtzigt.’

–        ‘ Ja, de een wordt anders ziek ( Zijlstra gaat in zijn eigen sprookjes geloven en slaat aan het confabuleren; dat is een teken van geestelijk in de war zijn) dan de ander (Omtzigt krijgt een burn out, omdat hij supergefrustreerd raakt door de sloop van onze rechtsstaat), maar ziek worden ze, jawel. Linksom of rechtsom. Bruno Bruins en Van ‘t Hout bijvoorbeeld, die vielen gewoon om, die zakten door de hoeven.’

‘ Okay. Mijn pupillen vroegen me om een suggestie voor een goed, maar niet te zwaar boek voor het weekend. Maar liefst aanhakend bij de actualiteit.’

–        ‘ Wat heb je ze aangeraden?’

‘ Het boek The Constant Gardener van John le Carré.’

–        ‘ Oooh, wat goed! Dat verhaal is inmiddels net zulke faction geworden als 1984 van George Orwell. Hoogst actueel. Snapten ze het? Legden ze al een verband?’

‘ Nou, ze wisten natuurlijk dat ik het boek niet zo maar noemde. Een enkeling had volgens mij een flauw benul, maar of het echt indaalt, moet nog blijken.’

–        ‘ Het is een super-dystopie-scenario zeg, dat van le Carré: een regering, politici, die hun bevolkingen aan Big Pharma verkwanselen als proefkonijn. Alsof de man helderziende was. Net als Houellebecq trouwens. Zonder dat die bevolkingen dat door hebben. Gelukkig gebeurt dat bij ons nog niet. Althans niet op die schaal, zoals in de roman van Le Carré, maar die speelt dan ook in Afrika. In zo’n Trumpiaans shit hole country. Daar kan zoiets gebeuren. Hier natuurlijk niet.’

‘ Ik ben benieuwd.’